Sakadang Kuya dipikawanoh salaku sasatoan nu leumpangna alon pisan, tapi kacida cerdikna. Sedengkeun Sakadang Termos, awakna kuat, tahan panas, sarta sombong ku kaunggulan dirina.
Dua sobat éta sering ngariung bareng di sisi walungan, silih tukeur carita jeung nginum cai babarengan.
Tapi hiji poé, Sakadang Termos ngarasa hayang ngajajal kadigjayaanana ku ngajak Kuya adu balap.
"Kuya, lamun urang adu balap, tangtu kuring nu meunang. Kuring leuwih gancang sarta kuat!" ceuk Termos kalayan pongah.
Kuya ngan ukur nyengir. Dina haténa manéhna geus boga akal. Tapi jeung sora tenang, manéhna ngajawab, "Hayu atuh, ari anjeun yakin kitu."
Maranehna sapuk pikeun balapan ti sisi walungan nepi ka puncak bukit nu aya di beulah kalér leuweung.
Isuk-isukna, sakabéh sasatoan di leuweung mimiti ngariung, hayang nyaksian balapan langka éta.
Sakadang Termos henteu nyangka yén Kuya bakal nampa tantangan éta kalayan tenang.
Padahal dina haténa, Sakadang Kuya geus nyusun rencana. Anjeunna ngajak baraya jeung dulur-dulurna nu sarupa, nu jumlahna cukup loba.
Unggal barayana dipasihan sarung bodas sangkan siga dirina, sarta dipasang di unggal titik jalur balapan.
"Mun Termos datang, pok nyarita, 'Kuring geus di dieu ti baheula,' tong waka kaburu kabur," ceuk Kuya ka dulur-dulurna.
Balapan dimimitian. Sakadang Termos langsung ngagolér, ngagunakeun tanaga panas jero awakna.
Termos gancang leumpang, keuna panas panonpoé ogé henteu ngarobah semangatna.
Tapi teu lila ti mimiti leumpang, manéhna reuwas. Di hiji tikungan, Kuya geus aya di ditu.
"Astaga, naha anjeun bisa ngéléhkeun kuring nepi heula ka dieu?" ceuk Termos heran.
Kuya nu aya di dinya ngan ukur nyengir jeung nyarita, "Kuring geus lila nepi ka dieu, Termos!"
Termos ngarasa ditantang, tuluy ngagancangkeun laju, make sakabéh tanaga nu aya.
Di tikungan salajengna, anjeunna reuwas deui. Kuya aya deui, cengkat tenang jeung ngomong sarua.
Beuki jauh, beuki loba Kuya nu anjeunna papanggih. Haténa mimiti kagét, awakna mimiti kacapean.
Tapi rasa panas jeung gengsi ngajadikeun Termos terus maju sanajan tanaga beuki béak.
Tungtungna, anjeunna nepi ka garis finish bari tilelep, keuheul jeung leuleus.
Kuya geus aya di ditu, diuk bari nginum cai kelapa ti batok nu dijieun sorangan.
Sasatoan lianna sorak-sorai pikeun Kuya. Nu tadina nyangka Termos bakal meunang jadi kagét kabéh.
Termos nyadar yén anjeunna geus dikibul, tapi anjeunna teu ambek. Anjeunna malah ngakena, "Kuya, anjeun memang lambat, tapi akal anjeun luar biasa."
Kuya ngajawab bari seuri, "Hirup téh teu salawasna kudu gancang, Termos. Kadang akal leuwih penting batan tanaga."
Ti harita, Termos jeung Kuya leuwih akur, jeung ngajadikeun balapan éta minangka palajaran pikeun hirup salajengna.
---
Tamat.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar