Selasa, 29 Juli 2025

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar

Teuingteunyaho, Parohodeui – Ada-ada saja kelakuan warga Dusun Teuarapal, RT 01 RW 17, Desa Lupalagih, Kecamatan Teuingteunyaho, Kabupaten Parohodeui. Tahun lalu, mereka menggelar perayaan Hari Kemerdekaan RI secara tak biasa: dilakukan pada tanggal 32 Agustus, tengah malam, dan bertempat di tengah pasar yang sedang ramai-ramainya orang belanja.

Alih-alih lapangan, jalan dusun, atau balai desa, pesta rakyat malah digelar di Pasar Lupalagih saat para pedagang masih sibuk menggoreng tempe, menakar cabai, dan melayani ibu-ibu rebutan diskon sayur. Tanpa izin kalender nasional, warga sepakat bahwa “lebih baik telat merdeka daripada nggak merdeka sama sekali.”

Beragam lomba absurd disajikan untuk warga, termasuk lomba naik anak tetangga, makan hati dengan pare, gebuk suami orang pakai bantal, dan adu macek bapak-bapak yang berdaster dan bermakeup menor.

Suasana pasar berubah dari adu harga jadi adu tawa. Anak-anak berlari sambil gendong teman, ibu-ibu menjerit geli saat salah sasaran gebuk suami orang, dan para bapak melenggang layaknya Miss Kampung saat tampil di atas “catwalk karung beras”.

Yang bikin makin lucu, panitia menyewa sound system yang colokannya malah bikin listrik pasar padam 10 menit. Tapi hal itu justru membuat pawai obor terasa lebih dramatis, mirip adegan film perjuangan tapi versi kampung.

Menurut salah satu warga yang tidak ingin disebutkan jenis kelaminnya, acara ini sangat sukses dan membahagiakan. “Pokoknya meriah pisan. Jarang-jarang bisa makan hati, gebuk suami orang, sambil dandan menor... di tengah pasar, tengah malam pula,” ungkapnya dengan nada penuh kebanggaan.

Warga berharap tahun depan bisa menggelar acara serupa dengan tanggal yang lebih kreatif, misalnya “34 Agustus” atau bahkan “0 September”, tergantung ketersediaan pasar dan inspirasi panitia.

Perayaan unik ini jadi bukti bahwa semangat kemerdekaan tidak harus selalu formal dan kaku. Di Dusun Teuarapal, kemerdekaan dirayakan dengan penuh tawa, kekompakan, dan ide-ide tak terduga yang membuat semua orang—bahkan pembaca berita ini—tersenyum geli.

Sabtu, 26 Juli 2025

ᮓᮨᮔ ᮊᮧᮛᮔ ᮘᮨᮎ ᮊᮘᮥᮛ ᮕᮨᮁᮜᮧᮝᮔ᮪: ᮎᮛᮤᮒ ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮙᮃᮜᮥᮔ ᮞ᮪ᮠᮤᮓ᮪ᮓᮤᮊ᮪, ᮞᮥᮛ ᮓᮤ ᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪



ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮙᮃᮜᮥᮔ ᮞ᮪ᮠᮤᮓ᮪ᮓᮤᮊ᮪ ᮒᮨᮂ ᮜᮠᮤᮛ ᮒᮁᮙ 1977 ᮓᮤ ᮠᮨᮏᮤ ᮜᮨᮝᮥᮀ ᮓᮤ ᮞᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪ ᮓᮤ ᮊᮘᮥᮛ᮪ᮕᮒᮤᮔ᮪ ᮞᮥᮙᮤᮓᮀ.
ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮒᮧᮙᮥᮃ ᮓᮤᮔ ᮊᮥᮜᮃᮛᮌ ᮒᮒᮔᮤᮔ᮪ ᮘᮨᮞᮎᮔ᮪, ᮔᮧ ᮒᮨᮂ ᮜᮧᮘ ᮠᮨᮛ᮪ᮒ, ᮒᮕᮤ ᮕᮨᮔᮥᮂ ᮊᮧᮠ᮪ ᮊᮠᮓᮤᮃᮔ᮪ ᮏᮀ ᮞᮙᮙᮒ᮪ ᮌᮝᮤ ᮒᮤᮃᮞ᮪.
ᮒᮤ ᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪ᮔᮃ, ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮌᮥᮞ ᮑᮨᮛᮤᮃᮔ᮪ ᮛᮞ ᮕᮔᮞᮛᮔ᮪ ᮔᮧ ᮌᮓᮤ ᮊᮔ ᮓᮥᮔ᮪ᮚ ᮜᮥᮃᮛ ᮊᮙ᮪ᮕᮧᮀᮔᮃ.

ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮞᮨᮊᮧᮜ ᮓᮤ SD Negeri Cigendel, ᮠᮨᮏᮤᮠᮨᮏᮤᮠᮨᮏᮤ ᮞᮨᮊᮧᮜ ᮓᮞᮨᮁ ᮓᮤ ᮓᮤᮞᮃᮔᮃ ᮝᮊ᮪ᮒᮥ ᮠᮛᮤᮒ.
ᮞᮀᮏᮔ ᮞᮧᮊᮜᮃᮔᮃ ᮞᮓᮛᮠᮔᮃ ᮏᮀ ᮒᮨᮂ ᮜᮧᮘ ᮜᮨᮛ᮪ᮒᮔ᮪, ᮒᮕᮤ ᮓᮤ ᮓᮤᮔᮃ ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮙᮤᮙ᮪ᮒᮤ ᮝᮧᮠᮦ ᮏᮀ ᮠᮥᮛᮧᮊ, ᮃᮔᮊ, ᮏᮀ ᮘᮎᮔ᮪.

ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮊᮎᮤᮓ ᮛᮨᮞᮔᮃ ᮙᮎᮃ, ᮊᮙᮥ ᮙᮧᮔ ᮙᮙᮌᮤᮠᮔ᮪ koran ᮘᮧᮊ᮪ᮞ ᮘᮧᮜᮃᮘᮃᮜᮃ ᮃᮒ᮪ᮝ ᮞᮌᮥ ᮘᮧᮊ᮪ᮞ, ᮓᮤᮓᮁᮊᮥᮊ ᮊᮧᮠ᮪ ᮕᮔᮞᮛᮔ᮪ ᮔᮧ ᮙᮧᮃᮜ᮪ ᮕᮛᮨᮃᮔ᮪.

ᮠᮘ᮪ᮞ ᮒᮨᮒᮙᮒ SD, ᮊᮧ ᮞᮘᮘ᮪ ᮊᮃᮃᮚᮔ᮪ ᮄᮊᮧᮔᮧᮙᮤ ᮊᮥᮜᮃᮛᮌ ᮔᮧ ᮊᮚᮏᮤᮞ, ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮒᮨᮂ ᮞᮀᮌᮥᮕ ᮔᮤᮛᮧᮞ᮪ᮊᮔ᮪ ᮊ SMᮕ ᮕᮨᮁᮜᮧᮝᮔ᮪.
ᮒᮕᮤ ᮎᮤᮒᮃ-ᮎᮤᮒᮃᮔᮃ ᮎᮔ᮪ ᮕᮓᮙ.
ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮙᮤᮜᮤᮠ ᮌᮤᮜᮝᮔ᮪ paket B ᮏᮀ C, ᮕᮢᮧᮌᮛᮙ᮪ ᮔᮥᮔᮜ᮪ᮘᮧᮜ᮪ᮙᮃᮜ᮪ ᮔᮧ ᮌᮘᮔᮒᮥ ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮕᮛ ᮙᮙᮌᮤᮠᮔ᮪ ᮄᮏᮎᮞ ᮞᮊᮥᮜᮃ ᮞᮒᮛ ᮏᮀ ᮞᮙᮃ.

ᮓᮤᮔ ᮝᮊ᮪ᮒᮥ ᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪ᮔᮃ, ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮙᮤᮔᮓᮤᮀ ᮙᮎᮃ koran ᮘᮧᮊ᮪ᮞ ᮔᮧ ᮃᮞᮜᮃᮔᮃ ᮒᮤ ᮘᮧᮊ᮪ᮞ ᮞᮙᮌᮥ ᮞᮌᮥ, ᮍᮛᮤᮁᮀᮃᮔ᮪ ᮎᮛᮤᮒ ᮛᮃᮝᮤᮒ᮪ ᮔᮧ ᮙᮧᮃᮜ᮪ ᮕᮛᮨᮃᮔ᮪.
ᮒᮤ ᮓᮤᮔᮃ ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮙᮤᮙ᮪ᮒᮤ ᮓᮤᮃᮎᮁ ᮔᮀᮔ ᮊᮃᮃᮚᮔ᮪ ᮓᮥᮔ᮪ᮚ, ᮔᮀᮔ ᮊᮞᮀᮞᮛᮀ, ᮏᮀ ᮊᮃᮠᮓᮤᮃᮔ᮪ ᮔᮧ ᮞᮃᮛᮧᮃ ᮊᮥᮛᮞᮔ᮪.

salah posting

https://memekmantan.vip/mamah-muda-montok-ajarin-pemuda-toko-ngecrot/

Jumat, 25 Juli 2025

Upin Ipin Nganjang Ka Sumedang

Dina hiji poe nu cerah, Upin jeung Ipin nepi ka kota Sumedang. Maranehna datang kalayan rasa panasaran jeung bungah. Ieu teh pikeun kahiji kalina maranehna datang ka tanah Sunda.

Sanggeus turun ti mobil, Ipin ngajerit: "Upin, urang geus di Sumedang! Ayeuna urang cobaan tahu Sumedang nu kawentar itu, betul betul betul!" Tapi waktu nepi ka panginepan, maranehna henteu disuguhan tahu, tapi kenteng. Ipin langsung heran. "Upin urang datang ka dieu lain disuguhan tahu, kalah disuguhan kenteng," ceuk Ipin ka lanceukna. Upin ngajawab, "Tah nya kitu, ieu mah kenteng, lain kadaharan, Pin."

Tiba-tiba datang Si Eneng, mojang leutik ti Sumedang nu ngajelaskeun, "Éta mah kenténg pikeun nutupan hate, eh... atap imah, bukan kadaharan." Upin jeung Ipin langsung seuri bareng, ceuk Ipin, "Ooooo, nya kira mah snack lokal." Ipin nanya deui ka Eneng, "Neng, kenténg téh sarua jeung kumeli lain?" Eneng ngajawab, "Kumeli téh bagian ti kenténg, tapi beda bahan jeung bentukna, sakitu atuh, Ipin."

Tiba-tiba Asep, budak lalaki nu ti tadi ngadengekeun, nyarita ka Eneng bari molotot, "Naha pan tadi mah, Neng, kuring kalah dititah ngahakan sapatu?" Eneng seuri, "Lain dititah ngadahar sapatu, Asep. Tapi dihakan, dibawa ka tukang sol!" Upin jeung Ipin gélak seuri. "Betul betul betul! Jadi Asep mah nyangka kudu ngadahar sapatu beneran!"

Sanggeus carita sapatu, maranehna diajak jalan-jalan ka Cadas Pangeran ku Eneng jeung Asep. Di Cadas Pangeran, Ipin ningali patung gagah. "Neng, éta patung saha? Siga nu jiga pahlawan..." Eneng ngajawab, "Éta téh patung Pangeran Kornel. Anjeunna bupati kahiji Sumedang, nu wani nolak penjajahan Belanda." Ipin nanya deui, "Nya aya atuh, Pin. Pan éta bupati kahiji Sumedang, ceuk Eneng la."

Tapi Ipin teu eureun panasaran. "Naha dina waktu harita taun 1809 geus aya di Sumedang nu nyieun sapatu, pan di Cibaduyut ogé can aya, Neng?" Asep jawab, "Heueuh, sapatu meureun didatangkan ti luar. Dina mangsa harita, nu penting mah bisa jalan jeung nutupan suku."

Sanggeus ti dinya, rombongan leumpang ka Taman Endog. Di dinya aya patung endog gede. Ipin langsung panasaran, "Sep, kumaha nya lamun endog eta megar? Hayamna bakal sagede naon?" Asep ngajawab, "Hayamna bisa sagede mobil! Bisa jadi satpam taman bari make helm!" Upin jeung Ipin seuri poho kana lelah. "Betul betul betul! Hayamna bisa ngojeg ka Malaysia!"

Ipin langsung nyambung, "Sep, ongkos ojeg ti dieu ka Malaysia sabaraha?" Asep neuteup jeung ngajawab, "Waduh, Ipin... éta mah ojeg na kudu bisa ngapung, make paspor jeung tiket!" Eneng ngajelaskeun deui, "Eta patung endog téh lambang harepan jeung kahirupan. Barudak Sumedang kudu bisa mekar kawas endog nu megar." Upin nyengir, "Sumedang téh pinuh ku carita jeung rasa, lain ngan ukur tahu."

Maranehna tuluy leumpang ka alun-alun Sumedang. Di dinya loba nu ulin, ti budak nepi ka kolot. Ipin jeung Upin ulin jeung barudak lokal, ucing-ucingan jeung ngadu bal leungeun. Asep ngajak Upin maen engrang, "Upin, cobaan engrang ti kai ieu." Upin coba naek, tapi langsung tinggorejat. Sadayana seuri bari tepuk leungeun.

Ipin ulin bakiak jeung Eneng. Arindit tepi ka tabrakan jeung Asep. "Ulah balap sapatu kareta api, Ipin!" ceuk Asep bari ngajerit. Sanggeus cape ulin, maranehna ulin ka tukang tahu Sumedang. Di dinya, maranehna diajak nyobaan tahu langsung tina penggorengan. "Panas pisan! Tapi betul betul betul ngeunahna," ceuk Upin bari niup-niup.

Akhirna Upin jeung Ipin pamit ka dulur-dulur di Sumedang. "Nuhun pisan sadayana, pangalaman di Sumedang moal hilap salalanggengna," ceuk Ipin. Maranehna indit, tapi haténa masih katinggaleun di kota nu pinuh ku carita jeung kahangatan. Dongeng pun tamat, tapi kenangan maranehna di Sumedang moal aya tandinganana.

Tamat.

Sakadang Kuya Jeung Sakadang Termos

Di hiji poé nu caang di leuweung nu héjo royo-royo, aya dua sasatoan nu geus lila silih wanoh, nyaéta Sakadang Kuya jeung Sakadang Termos.

Sakadang Kuya dipikawanoh salaku sasatoan nu leumpangna alon pisan, tapi kacida cerdikna. Sedengkeun Sakadang Termos, awakna kuat, tahan panas, sarta sombong ku kaunggulan dirina.

Dua sobat éta sering ngariung bareng di sisi walungan, silih tukeur carita jeung nginum cai babarengan.

Tapi hiji poé, Sakadang Termos ngarasa hayang ngajajal kadigjayaanana ku ngajak Kuya adu balap.

"Kuya, lamun urang adu balap, tangtu kuring nu meunang. Kuring leuwih gancang sarta kuat!" ceuk Termos kalayan pongah.

Kuya ngan ukur nyengir. Dina haténa manéhna geus boga akal. Tapi jeung sora tenang, manéhna ngajawab, "Hayu atuh, ari anjeun yakin kitu."

Maranehna sapuk pikeun balapan ti sisi walungan nepi ka puncak bukit nu aya di beulah kalér leuweung.

Isuk-isukna, sakabéh sasatoan di leuweung mimiti ngariung, hayang nyaksian balapan langka éta.

Sakadang Termos henteu nyangka yén Kuya bakal nampa tantangan éta kalayan tenang.

Padahal dina haténa, Sakadang Kuya geus nyusun rencana. Anjeunna ngajak baraya jeung dulur-dulurna nu sarupa, nu jumlahna cukup loba.

Unggal barayana dipasihan sarung bodas sangkan siga dirina, sarta dipasang di unggal titik jalur balapan.

"Mun Termos datang, pok nyarita, 'Kuring geus di dieu ti baheula,' tong waka kaburu kabur," ceuk Kuya ka dulur-dulurna.

Balapan dimimitian. Sakadang Termos langsung ngagolér, ngagunakeun tanaga panas jero awakna.

Termos gancang leumpang, keuna panas panonpoé ogé henteu ngarobah semangatna.

Tapi teu lila ti mimiti leumpang, manéhna reuwas. Di hiji tikungan, Kuya geus aya di ditu.

"Astaga, naha anjeun bisa ngéléhkeun kuring nepi heula ka dieu?" ceuk Termos heran.

Kuya nu aya di dinya ngan ukur nyengir jeung nyarita, "Kuring geus lila nepi ka dieu, Termos!"

Termos ngarasa ditantang, tuluy ngagancangkeun laju, make sakabéh tanaga nu aya.

Di tikungan salajengna, anjeunna reuwas deui. Kuya aya deui, cengkat tenang jeung ngomong sarua.

Beuki jauh, beuki loba Kuya nu anjeunna papanggih. Haténa mimiti kagét, awakna mimiti kacapean.

Tapi rasa panas jeung gengsi ngajadikeun Termos terus maju sanajan tanaga beuki béak.

Tungtungna, anjeunna nepi ka garis finish bari tilelep, keuheul jeung leuleus.

Kuya geus aya di ditu, diuk bari nginum cai kelapa ti batok nu dijieun sorangan.

Sasatoan lianna sorak-sorai pikeun Kuya. Nu tadina nyangka Termos bakal meunang jadi kagét kabéh.

Termos nyadar yén anjeunna geus dikibul, tapi anjeunna teu ambek. Anjeunna malah ngakena, "Kuya, anjeun memang lambat, tapi akal anjeun luar biasa."

Kuya ngajawab bari seuri, "Hirup téh teu salawasna kudu gancang, Termos. Kadang akal leuwih penting batan tanaga."

Ti harita, Termos jeung Kuya leuwih akur, jeung ngajadikeun balapan éta minangka palajaran pikeun hirup salajengna.


---

Tamat.

Dongéng: Si Toronton Nu Cicing di Kawah Ratu

Baheula pisan, mangsa langit masih rada kabuka jeung sinyal batin teu kudu make tower, aya hiji gunung nu kacida dipikahormatna ku karuhun urang, nya éta Gunung Tampomas. Gunung éta lain sakadar susunan batu jeung taneuh, tapi ibaratna éta téh tulisan Gusti nu diketik ku leungeun alam.

Di puncak gunung aya hiji tempat sakti nu katelah Kawah Ratu. Ceuk carita ti kolot baheula, di jero éta kawah aya hiji mahluk anéh, nu moal katempo ku balaréa. Ngaran mahluk éta nya éta Si Toronton.

Si Toronton téh mahluk leuweung nu awakna kawas monyét, tapi huluna kawas jalma nu cicing di nagara jauh. Tarangna lega, buluna bodas kawas kapas, jeung ceuk sawatara jalma, huluna siga nu ti nagara "Toronton", padahal mah henteu puguh.

Ceuk carita sepuh, Si Toronton téh asalna ti langit kalima. Anjeunna turun ka Gunung Tampomas kusabab kaganggu sinyal batin, hayang neuleuman kahadean manusa. Tapi kacida kuciwana, sabab waktu ditéangan nu hade-hade, nu kapanggih téh status WhatsApp, story Instagram, jeung status galau.

Tiap peuting Jumaah Kliwon, Si Toronton sok kaluar tina kawah bari mawa batu leutik kawas HP. Anjeunna sok ngirim sinyal batin ka jalma-jalma nu haténa beresih. Tapi, hanjakal, pesenna tara aya nu ngajawab. Kabaca mah kabaca, tapi tara dibales.

Padahal pesen Si Toronton téh sederhana: “Sing cageur haté, sing saluyu jeung alam, ulah mikir diri sorangan wungkul.” Tapi ku nu nampa, malah diparoyok ku emoticon seuri, api, jeung love-lovean. Si Toronton nepi ka bingung, “Naon ieu basa manusa kiwari?”

Lantaran haténa kacida lieurna, anjeunna leumpang nepi ka Lembang, milarian kopi nu bisa nyegerkeun batin, lain sakadar awak. Tapi nu kapanggih téh kafe nu sagalana kudu make WiFi jeung password. Si Toronton mah teu boga akun.

Dina hiji peuting, aya budak sakola ti lembur Cimalaka nu datang ka gunung. Anjeunna henteu maksud rek piknik, henteu ogé rek photoshoot, tapi rék ngadu’a jeung ngadengekeun sora leuweung.

Budak éta henteu nyandak kamera, henteu nyieun reels, teu make headset, ngan calik di sisi batu bari nyebutkeun dina jero haténa:

> “Upami aya nu ngadenge, abdi hoyong jadi jalma nu hade, nu bisa ngajaga alam, teu bohong ka diri sorangan.”



Harita, angin lir ngadenge, tangkal-tangkal reang leuleus, jeung ti jero kawah, Si Toronton nyingsieunan dirina, tapi henteu kaluar. Anjeunna ukur neundeun batu leutik gigireun budak éta.

Batu éta moal hurung, moal caang, moal ngaluarkeun sinar. Tapi lamun dititénan, batu éta masihan rasa tenang, rasa nu henteu bisa dijelaskeun ku akal, tapi karasa nepi ka jantung.

Ti harita, budak éta pulang ka imah bari haténa leuwih hampang. Anjeunna henteu sakumaha lieurna deui ku status batur, henteu katarik ku pujian kosong, sabab anjeunna geus meunang jawaban tina alam, lain dina kecap, tapi dina rasa.

Carita ieu sumebar di lembur, sarta warga sabudeureun Gunung Tampomas nyebut éta minangka dongéng “Si Toronton, Juru WhatsApp Alam”, nu ngajarkeun yén kadang-kadang, anu penting téh lain sinyal internét, tapi sinyal haté.

Kawah Ratu Nu Teu Bisa Dihubungi: Di-Miscall Tara Diangkat, Di-WhatsApp Tara Dibales

Kacaritakeun, di puncak Gunung Tampomas aya hiji tempat anu sakral pisan, nya éta Kawah Ratu. Tempat ieu mangrupa saksi bisu parobahan alam, semedi para karuhun, jeung tempat “login spiritual” maranehna.

Tapi ceuk carita carita lucu urang lembur ayeuna, sanajan kawah éta masih aktif, tapi siga nu "off", teu bisa dihubungi". Aya nu geus coba miscall – tara diangkat, bahkan ngirim WhatsApp – tara dibales-bales.

Padahal sakumaha ceuk legenda, Kawah Ratu téh “aktif”, tapi aktifna lain dina bentuk letusan, tapi dina bentuk ngarespon batin, doa jeung kahadean manusa. Teu meunang ngirim voice note tanpa ucap salam, ceunah.

Người dân thường nói đùa, “có lẽ Kawah Ratu ganti số, hoặc hp-nya dikubur di dasar kawah.” Sabenerna, éta téh carita satire spiritual, pikeun ngingetkeun yén komunikasi jeung alam téh henteu bisa maké sinyal GSM, tapi kudu maké sinyal haté.

Aya ogé nu ngomong, "Abdi mah geus sering ngirim DM ka gunung, tapi meureun di-spam, sabab haté abdi can bersih." Lucu, tapi jero pisan hartina.

Ceuk salah saurang sepuh di kampung Cibeureum Wetan, “Gunung téh sok ngajawab, asal urang nu nanya téh tulus. Ari nu sok ngajak becanda bari niat somprét, mah bisa-bisa di-redam ku kabut kawas nge-mute chat group.”

Salah saurang pendaki ngaku, anjeunna mimiti napak Gunung Tampomas ku niat "ngobrol jeung kawah", bawa kopi jeung kacang. Tapi waktu nepi ka luhur, teu aya sora, teu aya balasan, malah angin nu nyekek jengut.

Dina haténa manéhna nyarita: “Kumaha atuh Kawah Ratu, ditanya teu ngajawab, di-mention teu ngalayad, komo di-tag gé di-ignore.” Tapi waktu manéhna jiga sadar, manéhna inget, meureun aya nu salah jeung "password haté"-na.

Gunung jeung alam téh teu butuh notifikasi, sabab maranehna nyambung ka jiwa langsung. Kawah Ratu henteu sigana bakal bales status urang, tapi bisa maparin firasat, lamun urang jujur jeung tulus.

Teu saeutik nu sangsara atawa capé batin, tuluy datang ka gunung, teu loba catur, teu loba foto, ngan diuk jeung nutup panon. Harita gunung ngajawab – henteu ku sora, tapi ku rasa.

Di dinya urang diajar, yén kadang jawaban alam téh aya dina jero sepi, lain dina layar HP. Kawah nu "teu bales WhatsApp" téh sabenerna keur nguji: naha urang bener-bener hayang nyaho, atawa ukur basa-basi.

Jadi, lain Kawah Ratu nu sibuk, tapi urang nu teuing loba notifikasi dunya, nepi ka teu bisa nangkep geter jawaban alam.

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar Teuingteunyaho, Paroho...