Dongéng: Si Toronton Nu Cicing di Kawah Ratu

Baheula pisan, mangsa langit masih rada kabuka jeung sinyal batin teu kudu make tower, aya hiji gunung nu kacida dipikahormatna ku karuhun urang, nya éta Gunung Tampomas. Gunung éta lain sakadar susunan batu jeung taneuh, tapi ibaratna éta téh tulisan Gusti nu diketik ku leungeun alam.

Di puncak gunung aya hiji tempat sakti nu katelah Kawah Ratu. Ceuk carita ti kolot baheula, di jero éta kawah aya hiji mahluk anéh, nu moal katempo ku balaréa. Ngaran mahluk éta nya éta Si Toronton.

Si Toronton téh mahluk leuweung nu awakna kawas monyét, tapi huluna kawas jalma nu cicing di nagara jauh. Tarangna lega, buluna bodas kawas kapas, jeung ceuk sawatara jalma, huluna siga nu ti nagara "Toronton", padahal mah henteu puguh.

Ceuk carita sepuh, Si Toronton téh asalna ti langit kalima. Anjeunna turun ka Gunung Tampomas kusabab kaganggu sinyal batin, hayang neuleuman kahadean manusa. Tapi kacida kuciwana, sabab waktu ditéangan nu hade-hade, nu kapanggih téh status WhatsApp, story Instagram, jeung status galau.

Tiap peuting Jumaah Kliwon, Si Toronton sok kaluar tina kawah bari mawa batu leutik kawas HP. Anjeunna sok ngirim sinyal batin ka jalma-jalma nu haténa beresih. Tapi, hanjakal, pesenna tara aya nu ngajawab. Kabaca mah kabaca, tapi tara dibales.

Padahal pesen Si Toronton téh sederhana: “Sing cageur haté, sing saluyu jeung alam, ulah mikir diri sorangan wungkul.” Tapi ku nu nampa, malah diparoyok ku emoticon seuri, api, jeung love-lovean. Si Toronton nepi ka bingung, “Naon ieu basa manusa kiwari?”

Lantaran haténa kacida lieurna, anjeunna leumpang nepi ka Lembang, milarian kopi nu bisa nyegerkeun batin, lain sakadar awak. Tapi nu kapanggih téh kafe nu sagalana kudu make WiFi jeung password. Si Toronton mah teu boga akun.

Dina hiji peuting, aya budak sakola ti lembur Cimalaka nu datang ka gunung. Anjeunna henteu maksud rek piknik, henteu ogé rek photoshoot, tapi rék ngadu’a jeung ngadengekeun sora leuweung.

Budak éta henteu nyandak kamera, henteu nyieun reels, teu make headset, ngan calik di sisi batu bari nyebutkeun dina jero haténa:

> “Upami aya nu ngadenge, abdi hoyong jadi jalma nu hade, nu bisa ngajaga alam, teu bohong ka diri sorangan.”

Harita, angin lir ngadenge, tangkal-tangkal reang leuleus, jeung ti jero kawah, Si Toronton nyingsieunan dirina, tapi henteu kaluar. Anjeunna ukur neundeun batu leutik gigireun budak éta.

Batu éta moal hurung, moal caang, moal ngaluarkeun sinar. Tapi lamun dititénan, batu éta masihan rasa tenang, rasa nu henteu bisa dijelaskeun ku akal, tapi karasa nepi ka jantung.

Ti harita, budak éta pulang ka imah bari haténa leuwih hampang. Anjeunna henteu sakumaha lieurna deui ku status batur, henteu katarik ku pujian kosong, sabab anjeunna geus meunang jawaban tina alam, lain dina kecap, tapi dina rasa.

Carita ieu sumebar di lembur, sarta warga sabudeureun Gunung Tampomas nyebut éta minangka dongéng “Si Toronton, Juru WhatsApp Alam”, nu ngajarkeun yén kadang-kadang, anu penting téh lain sinyal internét, tapi sinyal haté.