Selasa, 29 Juli 2025

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar

Teuingteunyaho, Parohodeui – Ada-ada saja kelakuan warga Dusun Teuarapal, RT 01 RW 17, Desa Lupalagih, Kecamatan Teuingteunyaho, Kabupaten Parohodeui. Tahun lalu, mereka menggelar perayaan Hari Kemerdekaan RI secara tak biasa: dilakukan pada tanggal 32 Agustus, tengah malam, dan bertempat di tengah pasar yang sedang ramai-ramainya orang belanja.

Alih-alih lapangan, jalan dusun, atau balai desa, pesta rakyat malah digelar di Pasar Lupalagih saat para pedagang masih sibuk menggoreng tempe, menakar cabai, dan melayani ibu-ibu rebutan diskon sayur. Tanpa izin kalender nasional, warga sepakat bahwa “lebih baik telat merdeka daripada nggak merdeka sama sekali.”

Beragam lomba absurd disajikan untuk warga, termasuk lomba naik anak tetangga, makan hati dengan pare, gebuk suami orang pakai bantal, dan adu macek bapak-bapak yang berdaster dan bermakeup menor.

Suasana pasar berubah dari adu harga jadi adu tawa. Anak-anak berlari sambil gendong teman, ibu-ibu menjerit geli saat salah sasaran gebuk suami orang, dan para bapak melenggang layaknya Miss Kampung saat tampil di atas “catwalk karung beras”.

Yang bikin makin lucu, panitia menyewa sound system yang colokannya malah bikin listrik pasar padam 10 menit. Tapi hal itu justru membuat pawai obor terasa lebih dramatis, mirip adegan film perjuangan tapi versi kampung.

Menurut salah satu warga yang tidak ingin disebutkan jenis kelaminnya, acara ini sangat sukses dan membahagiakan. “Pokoknya meriah pisan. Jarang-jarang bisa makan hati, gebuk suami orang, sambil dandan menor... di tengah pasar, tengah malam pula,” ungkapnya dengan nada penuh kebanggaan.

Warga berharap tahun depan bisa menggelar acara serupa dengan tanggal yang lebih kreatif, misalnya “34 Agustus” atau bahkan “0 September”, tergantung ketersediaan pasar dan inspirasi panitia.

Perayaan unik ini jadi bukti bahwa semangat kemerdekaan tidak harus selalu formal dan kaku. Di Dusun Teuarapal, kemerdekaan dirayakan dengan penuh tawa, kekompakan, dan ide-ide tak terduga yang membuat semua orang—bahkan pembaca berita ini—tersenyum geli.

Sabtu, 26 Juli 2025

ᮓᮨᮔ ᮊᮧᮛᮔ ᮘᮨᮎ ᮊᮘᮥᮛ ᮕᮨᮁᮜᮧᮝᮔ᮪: ᮎᮛᮤᮒ ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮙᮃᮜᮥᮔ ᮞ᮪ᮠᮤᮓ᮪ᮓᮤᮊ᮪, ᮞᮥᮛ ᮓᮤ ᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪



ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮙᮃᮜᮥᮔ ᮞ᮪ᮠᮤᮓ᮪ᮓᮤᮊ᮪ ᮒᮨᮂ ᮜᮠᮤᮛ ᮒᮁᮙ 1977 ᮓᮤ ᮠᮨᮏᮤ ᮜᮨᮝᮥᮀ ᮓᮤ ᮞᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪ ᮓᮤ ᮊᮘᮥᮛ᮪ᮕᮒᮤᮔ᮪ ᮞᮥᮙᮤᮓᮀ.
ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮒᮧᮙᮥᮃ ᮓᮤᮔ ᮊᮥᮜᮃᮛᮌ ᮒᮒᮔᮤᮔ᮪ ᮘᮨᮞᮎᮔ᮪, ᮔᮧ ᮒᮨᮂ ᮜᮧᮘ ᮠᮨᮛ᮪ᮒ, ᮒᮕᮤ ᮕᮨᮔᮥᮂ ᮊᮧᮠ᮪ ᮊᮠᮓᮤᮃᮔ᮪ ᮏᮀ ᮞᮙᮙᮒ᮪ ᮌᮝᮤ ᮒᮤᮃᮞ᮪.
ᮒᮤ ᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪ᮔᮃ, ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮌᮥᮞ ᮑᮨᮛᮤᮃᮔ᮪ ᮛᮞ ᮕᮔᮞᮛᮔ᮪ ᮔᮧ ᮌᮓᮤ ᮊᮔ ᮓᮥᮔ᮪ᮚ ᮜᮥᮃᮛ ᮊᮙ᮪ᮕᮧᮀᮔᮃ.

ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮞᮨᮊᮧᮜ ᮓᮤ SD Negeri Cigendel, ᮠᮨᮏᮤᮠᮨᮏᮤᮠᮨᮏᮤ ᮞᮨᮊᮧᮜ ᮓᮞᮨᮁ ᮓᮤ ᮓᮤᮞᮃᮔᮃ ᮝᮊ᮪ᮒᮥ ᮠᮛᮤᮒ.
ᮞᮀᮏᮔ ᮞᮧᮊᮜᮃᮔᮃ ᮞᮓᮛᮠᮔᮃ ᮏᮀ ᮒᮨᮂ ᮜᮧᮘ ᮜᮨᮛ᮪ᮒᮔ᮪, ᮒᮕᮤ ᮓᮤ ᮓᮤᮔᮃ ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮙᮤᮙ᮪ᮒᮤ ᮝᮧᮠᮦ ᮏᮀ ᮠᮥᮛᮧᮊ, ᮃᮔᮊ, ᮏᮀ ᮘᮎᮔ᮪.

ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮊᮎᮤᮓ ᮛᮨᮞᮔᮃ ᮙᮎᮃ, ᮊᮙᮥ ᮙᮧᮔ ᮙᮙᮌᮤᮠᮔ᮪ koran ᮘᮧᮊ᮪ᮞ ᮘᮧᮜᮃᮘᮃᮜᮃ ᮃᮒ᮪ᮝ ᮞᮌᮥ ᮘᮧᮊ᮪ᮞ, ᮓᮤᮓᮁᮊᮥᮊ ᮊᮧᮠ᮪ ᮕᮔᮞᮛᮔ᮪ ᮔᮧ ᮙᮧᮃᮜ᮪ ᮕᮛᮨᮃᮔ᮪.

ᮠᮘ᮪ᮞ ᮒᮨᮒᮙᮒ SD, ᮊᮧ ᮞᮘᮘ᮪ ᮊᮃᮃᮚᮔ᮪ ᮄᮊᮧᮔᮧᮙᮤ ᮊᮥᮜᮃᮛᮌ ᮔᮧ ᮊᮚᮏᮤᮞ, ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮒᮨᮂ ᮞᮀᮌᮥᮕ ᮔᮤᮛᮧᮞ᮪ᮊᮔ᮪ ᮊ SMᮕ ᮕᮨᮁᮜᮧᮝᮔ᮪.
ᮒᮕᮤ ᮎᮤᮒᮃ-ᮎᮤᮒᮃᮔᮃ ᮎᮔ᮪ ᮕᮓᮙ.
ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮙᮤᮜᮤᮠ ᮌᮤᮜᮝᮔ᮪ paket B ᮏᮀ C, ᮕᮢᮧᮌᮛᮙ᮪ ᮔᮥᮔᮜ᮪ᮘᮧᮜ᮪ᮙᮃᮜ᮪ ᮔᮧ ᮌᮘᮔᮒᮥ ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮕᮛ ᮙᮙᮌᮤᮠᮔ᮪ ᮄᮏᮎᮞ ᮞᮊᮥᮜᮃ ᮞᮒᮛ ᮏᮀ ᮞᮙᮃ.

ᮓᮤᮔ ᮝᮊ᮪ᮒᮥ ᮜᮜᮤᮘᮧᮒᮤᮊ᮪ᮔᮃ, ᮓᮤᮓᮤᮔ ᮙᮤᮔᮓᮤᮀ ᮙᮎᮃ koran ᮘᮧᮊ᮪ᮞ ᮔᮧ ᮃᮞᮜᮃᮔᮃ ᮒᮤ ᮘᮧᮊ᮪ᮞ ᮞᮙᮌᮥ ᮞᮌᮥ, ᮍᮛᮤᮁᮀᮃᮔ᮪ ᮎᮛᮤᮒ ᮛᮃᮝᮤᮒ᮪ ᮔᮧ ᮙᮧᮃᮜ᮪ ᮕᮛᮨᮃᮔ᮪.
ᮒᮤ ᮓᮤᮔᮃ ᮃᮔ᮪ᮏᮤᮔᮃ ᮙᮤᮙ᮪ᮒᮤ ᮓᮤᮃᮎᮁ ᮔᮀᮔ ᮊᮃᮃᮚᮔ᮪ ᮓᮥᮔ᮪ᮚ, ᮔᮀᮔ ᮊᮞᮀᮞᮛᮀ, ᮏᮀ ᮊᮃᮠᮓᮤᮃᮔ᮪ ᮔᮧ ᮞᮃᮛᮧᮃ ᮊᮥᮛᮞᮔ᮪.

salah posting

https://memekmantan.vip/mamah-muda-montok-ajarin-pemuda-toko-ngecrot/

Jumat, 25 Juli 2025

Upin Ipin Nganjang Ka Sumedang

Dina hiji poe nu cerah, Upin jeung Ipin nepi ka kota Sumedang. Maranehna datang kalayan rasa panasaran jeung bungah. Ieu teh pikeun kahiji kalina maranehna datang ka tanah Sunda.

Sanggeus turun ti mobil, Ipin ngajerit: "Upin, urang geus di Sumedang! Ayeuna urang cobaan tahu Sumedang nu kawentar itu, betul betul betul!" Tapi waktu nepi ka panginepan, maranehna henteu disuguhan tahu, tapi kenteng. Ipin langsung heran. "Upin urang datang ka dieu lain disuguhan tahu, kalah disuguhan kenteng," ceuk Ipin ka lanceukna. Upin ngajawab, "Tah nya kitu, ieu mah kenteng, lain kadaharan, Pin."

Tiba-tiba datang Si Eneng, mojang leutik ti Sumedang nu ngajelaskeun, "Éta mah kenténg pikeun nutupan hate, eh... atap imah, bukan kadaharan." Upin jeung Ipin langsung seuri bareng, ceuk Ipin, "Ooooo, nya kira mah snack lokal." Ipin nanya deui ka Eneng, "Neng, kenténg téh sarua jeung kumeli lain?" Eneng ngajawab, "Kumeli téh bagian ti kenténg, tapi beda bahan jeung bentukna, sakitu atuh, Ipin."

Tiba-tiba Asep, budak lalaki nu ti tadi ngadengekeun, nyarita ka Eneng bari molotot, "Naha pan tadi mah, Neng, kuring kalah dititah ngahakan sapatu?" Eneng seuri, "Lain dititah ngadahar sapatu, Asep. Tapi dihakan, dibawa ka tukang sol!" Upin jeung Ipin gélak seuri. "Betul betul betul! Jadi Asep mah nyangka kudu ngadahar sapatu beneran!"

Sanggeus carita sapatu, maranehna diajak jalan-jalan ka Cadas Pangeran ku Eneng jeung Asep. Di Cadas Pangeran, Ipin ningali patung gagah. "Neng, éta patung saha? Siga nu jiga pahlawan..." Eneng ngajawab, "Éta téh patung Pangeran Kornel. Anjeunna bupati kahiji Sumedang, nu wani nolak penjajahan Belanda." Ipin nanya deui, "Nya aya atuh, Pin. Pan éta bupati kahiji Sumedang, ceuk Eneng la."

Tapi Ipin teu eureun panasaran. "Naha dina waktu harita taun 1809 geus aya di Sumedang nu nyieun sapatu, pan di Cibaduyut ogé can aya, Neng?" Asep jawab, "Heueuh, sapatu meureun didatangkan ti luar. Dina mangsa harita, nu penting mah bisa jalan jeung nutupan suku."

Sanggeus ti dinya, rombongan leumpang ka Taman Endog. Di dinya aya patung endog gede. Ipin langsung panasaran, "Sep, kumaha nya lamun endog eta megar? Hayamna bakal sagede naon?" Asep ngajawab, "Hayamna bisa sagede mobil! Bisa jadi satpam taman bari make helm!" Upin jeung Ipin seuri poho kana lelah. "Betul betul betul! Hayamna bisa ngojeg ka Malaysia!"

Ipin langsung nyambung, "Sep, ongkos ojeg ti dieu ka Malaysia sabaraha?" Asep neuteup jeung ngajawab, "Waduh, Ipin... éta mah ojeg na kudu bisa ngapung, make paspor jeung tiket!" Eneng ngajelaskeun deui, "Eta patung endog téh lambang harepan jeung kahirupan. Barudak Sumedang kudu bisa mekar kawas endog nu megar." Upin nyengir, "Sumedang téh pinuh ku carita jeung rasa, lain ngan ukur tahu."

Maranehna tuluy leumpang ka alun-alun Sumedang. Di dinya loba nu ulin, ti budak nepi ka kolot. Ipin jeung Upin ulin jeung barudak lokal, ucing-ucingan jeung ngadu bal leungeun. Asep ngajak Upin maen engrang, "Upin, cobaan engrang ti kai ieu." Upin coba naek, tapi langsung tinggorejat. Sadayana seuri bari tepuk leungeun.

Ipin ulin bakiak jeung Eneng. Arindit tepi ka tabrakan jeung Asep. "Ulah balap sapatu kareta api, Ipin!" ceuk Asep bari ngajerit. Sanggeus cape ulin, maranehna ulin ka tukang tahu Sumedang. Di dinya, maranehna diajak nyobaan tahu langsung tina penggorengan. "Panas pisan! Tapi betul betul betul ngeunahna," ceuk Upin bari niup-niup.

Akhirna Upin jeung Ipin pamit ka dulur-dulur di Sumedang. "Nuhun pisan sadayana, pangalaman di Sumedang moal hilap salalanggengna," ceuk Ipin. Maranehna indit, tapi haténa masih katinggaleun di kota nu pinuh ku carita jeung kahangatan. Dongeng pun tamat, tapi kenangan maranehna di Sumedang moal aya tandinganana.

Tamat.

Sakadang Kuya Jeung Sakadang Termos

Di hiji poé nu caang di leuweung nu héjo royo-royo, aya dua sasatoan nu geus lila silih wanoh, nyaéta Sakadang Kuya jeung Sakadang Termos.

Sakadang Kuya dipikawanoh salaku sasatoan nu leumpangna alon pisan, tapi kacida cerdikna. Sedengkeun Sakadang Termos, awakna kuat, tahan panas, sarta sombong ku kaunggulan dirina.

Dua sobat éta sering ngariung bareng di sisi walungan, silih tukeur carita jeung nginum cai babarengan.

Tapi hiji poé, Sakadang Termos ngarasa hayang ngajajal kadigjayaanana ku ngajak Kuya adu balap.

"Kuya, lamun urang adu balap, tangtu kuring nu meunang. Kuring leuwih gancang sarta kuat!" ceuk Termos kalayan pongah.

Kuya ngan ukur nyengir. Dina haténa manéhna geus boga akal. Tapi jeung sora tenang, manéhna ngajawab, "Hayu atuh, ari anjeun yakin kitu."

Maranehna sapuk pikeun balapan ti sisi walungan nepi ka puncak bukit nu aya di beulah kalér leuweung.

Isuk-isukna, sakabéh sasatoan di leuweung mimiti ngariung, hayang nyaksian balapan langka éta.

Sakadang Termos henteu nyangka yén Kuya bakal nampa tantangan éta kalayan tenang.

Padahal dina haténa, Sakadang Kuya geus nyusun rencana. Anjeunna ngajak baraya jeung dulur-dulurna nu sarupa, nu jumlahna cukup loba.

Unggal barayana dipasihan sarung bodas sangkan siga dirina, sarta dipasang di unggal titik jalur balapan.

"Mun Termos datang, pok nyarita, 'Kuring geus di dieu ti baheula,' tong waka kaburu kabur," ceuk Kuya ka dulur-dulurna.

Balapan dimimitian. Sakadang Termos langsung ngagolér, ngagunakeun tanaga panas jero awakna.

Termos gancang leumpang, keuna panas panonpoé ogé henteu ngarobah semangatna.

Tapi teu lila ti mimiti leumpang, manéhna reuwas. Di hiji tikungan, Kuya geus aya di ditu.

"Astaga, naha anjeun bisa ngéléhkeun kuring nepi heula ka dieu?" ceuk Termos heran.

Kuya nu aya di dinya ngan ukur nyengir jeung nyarita, "Kuring geus lila nepi ka dieu, Termos!"

Termos ngarasa ditantang, tuluy ngagancangkeun laju, make sakabéh tanaga nu aya.

Di tikungan salajengna, anjeunna reuwas deui. Kuya aya deui, cengkat tenang jeung ngomong sarua.

Beuki jauh, beuki loba Kuya nu anjeunna papanggih. Haténa mimiti kagét, awakna mimiti kacapean.

Tapi rasa panas jeung gengsi ngajadikeun Termos terus maju sanajan tanaga beuki béak.

Tungtungna, anjeunna nepi ka garis finish bari tilelep, keuheul jeung leuleus.

Kuya geus aya di ditu, diuk bari nginum cai kelapa ti batok nu dijieun sorangan.

Sasatoan lianna sorak-sorai pikeun Kuya. Nu tadina nyangka Termos bakal meunang jadi kagét kabéh.

Termos nyadar yén anjeunna geus dikibul, tapi anjeunna teu ambek. Anjeunna malah ngakena, "Kuya, anjeun memang lambat, tapi akal anjeun luar biasa."

Kuya ngajawab bari seuri, "Hirup téh teu salawasna kudu gancang, Termos. Kadang akal leuwih penting batan tanaga."

Ti harita, Termos jeung Kuya leuwih akur, jeung ngajadikeun balapan éta minangka palajaran pikeun hirup salajengna.


---

Tamat.

Dongéng: Si Toronton Nu Cicing di Kawah Ratu

Baheula pisan, mangsa langit masih rada kabuka jeung sinyal batin teu kudu make tower, aya hiji gunung nu kacida dipikahormatna ku karuhun urang, nya éta Gunung Tampomas. Gunung éta lain sakadar susunan batu jeung taneuh, tapi ibaratna éta téh tulisan Gusti nu diketik ku leungeun alam.

Di puncak gunung aya hiji tempat sakti nu katelah Kawah Ratu. Ceuk carita ti kolot baheula, di jero éta kawah aya hiji mahluk anéh, nu moal katempo ku balaréa. Ngaran mahluk éta nya éta Si Toronton.

Si Toronton téh mahluk leuweung nu awakna kawas monyét, tapi huluna kawas jalma nu cicing di nagara jauh. Tarangna lega, buluna bodas kawas kapas, jeung ceuk sawatara jalma, huluna siga nu ti nagara "Toronton", padahal mah henteu puguh.

Ceuk carita sepuh, Si Toronton téh asalna ti langit kalima. Anjeunna turun ka Gunung Tampomas kusabab kaganggu sinyal batin, hayang neuleuman kahadean manusa. Tapi kacida kuciwana, sabab waktu ditéangan nu hade-hade, nu kapanggih téh status WhatsApp, story Instagram, jeung status galau.

Tiap peuting Jumaah Kliwon, Si Toronton sok kaluar tina kawah bari mawa batu leutik kawas HP. Anjeunna sok ngirim sinyal batin ka jalma-jalma nu haténa beresih. Tapi, hanjakal, pesenna tara aya nu ngajawab. Kabaca mah kabaca, tapi tara dibales.

Padahal pesen Si Toronton téh sederhana: “Sing cageur haté, sing saluyu jeung alam, ulah mikir diri sorangan wungkul.” Tapi ku nu nampa, malah diparoyok ku emoticon seuri, api, jeung love-lovean. Si Toronton nepi ka bingung, “Naon ieu basa manusa kiwari?”

Lantaran haténa kacida lieurna, anjeunna leumpang nepi ka Lembang, milarian kopi nu bisa nyegerkeun batin, lain sakadar awak. Tapi nu kapanggih téh kafe nu sagalana kudu make WiFi jeung password. Si Toronton mah teu boga akun.

Dina hiji peuting, aya budak sakola ti lembur Cimalaka nu datang ka gunung. Anjeunna henteu maksud rek piknik, henteu ogé rek photoshoot, tapi rék ngadu’a jeung ngadengekeun sora leuweung.

Budak éta henteu nyandak kamera, henteu nyieun reels, teu make headset, ngan calik di sisi batu bari nyebutkeun dina jero haténa:

> “Upami aya nu ngadenge, abdi hoyong jadi jalma nu hade, nu bisa ngajaga alam, teu bohong ka diri sorangan.”



Harita, angin lir ngadenge, tangkal-tangkal reang leuleus, jeung ti jero kawah, Si Toronton nyingsieunan dirina, tapi henteu kaluar. Anjeunna ukur neundeun batu leutik gigireun budak éta.

Batu éta moal hurung, moal caang, moal ngaluarkeun sinar. Tapi lamun dititénan, batu éta masihan rasa tenang, rasa nu henteu bisa dijelaskeun ku akal, tapi karasa nepi ka jantung.

Ti harita, budak éta pulang ka imah bari haténa leuwih hampang. Anjeunna henteu sakumaha lieurna deui ku status batur, henteu katarik ku pujian kosong, sabab anjeunna geus meunang jawaban tina alam, lain dina kecap, tapi dina rasa.

Carita ieu sumebar di lembur, sarta warga sabudeureun Gunung Tampomas nyebut éta minangka dongéng “Si Toronton, Juru WhatsApp Alam”, nu ngajarkeun yén kadang-kadang, anu penting téh lain sinyal internét, tapi sinyal haté.

Kawah Ratu Nu Teu Bisa Dihubungi: Di-Miscall Tara Diangkat, Di-WhatsApp Tara Dibales

Kacaritakeun, di puncak Gunung Tampomas aya hiji tempat anu sakral pisan, nya éta Kawah Ratu. Tempat ieu mangrupa saksi bisu parobahan alam, semedi para karuhun, jeung tempat “login spiritual” maranehna.

Tapi ceuk carita carita lucu urang lembur ayeuna, sanajan kawah éta masih aktif, tapi siga nu "off", teu bisa dihubungi". Aya nu geus coba miscall – tara diangkat, bahkan ngirim WhatsApp – tara dibales-bales.

Padahal sakumaha ceuk legenda, Kawah Ratu téh “aktif”, tapi aktifna lain dina bentuk letusan, tapi dina bentuk ngarespon batin, doa jeung kahadean manusa. Teu meunang ngirim voice note tanpa ucap salam, ceunah.

Người dân thường nói đùa, “có lẽ Kawah Ratu ganti số, hoặc hp-nya dikubur di dasar kawah.” Sabenerna, éta téh carita satire spiritual, pikeun ngingetkeun yén komunikasi jeung alam téh henteu bisa maké sinyal GSM, tapi kudu maké sinyal haté.

Aya ogé nu ngomong, "Abdi mah geus sering ngirim DM ka gunung, tapi meureun di-spam, sabab haté abdi can bersih." Lucu, tapi jero pisan hartina.

Ceuk salah saurang sepuh di kampung Cibeureum Wetan, “Gunung téh sok ngajawab, asal urang nu nanya téh tulus. Ari nu sok ngajak becanda bari niat somprét, mah bisa-bisa di-redam ku kabut kawas nge-mute chat group.”

Salah saurang pendaki ngaku, anjeunna mimiti napak Gunung Tampomas ku niat "ngobrol jeung kawah", bawa kopi jeung kacang. Tapi waktu nepi ka luhur, teu aya sora, teu aya balasan, malah angin nu nyekek jengut.

Dina haténa manéhna nyarita: “Kumaha atuh Kawah Ratu, ditanya teu ngajawab, di-mention teu ngalayad, komo di-tag gé di-ignore.” Tapi waktu manéhna jiga sadar, manéhna inget, meureun aya nu salah jeung "password haté"-na.

Gunung jeung alam téh teu butuh notifikasi, sabab maranehna nyambung ka jiwa langsung. Kawah Ratu henteu sigana bakal bales status urang, tapi bisa maparin firasat, lamun urang jujur jeung tulus.

Teu saeutik nu sangsara atawa capé batin, tuluy datang ka gunung, teu loba catur, teu loba foto, ngan diuk jeung nutup panon. Harita gunung ngajawab – henteu ku sora, tapi ku rasa.

Di dinya urang diajar, yén kadang jawaban alam téh aya dina jero sepi, lain dina layar HP. Kawah nu "teu bales WhatsApp" téh sabenerna keur nguji: naha urang bener-bener hayang nyaho, atawa ukur basa-basi.

Jadi, lain Kawah Ratu nu sibuk, tapi urang nu teuing loba notifikasi dunya, nepi ka teu bisa nangkep geter jawaban alam.

Ceuk Malaikat: Mahluk Aneh di Gunung Tampomas Jaman Walanda

Ceuk Malaikat: Mahluk Aneh di Gunung Tampomas Jaman Walanda
Aya hiji carita anu henteu kacatet dina buku sejarah, tapi disimpen dina ingetan roh leuweung, nu kadang muncul dina mimpi para sepuh atawa waktu semedi di tengah Gunung Tampomas.

Ceuk carita, nalika jaman penjajahan Walanda, salah sahiji kapala ekspedisi maranehna ngirim sinyal atawa surat kawas “SMS” kana alam gaib di leuweung tampomas. Sinyal éta henteu dikirim ka manusa, tapi ka roh penjaga alam.

Malaikat nu nyicingan langit Tampomas kabeneran nyaksian éta kajadian. Anjeunna ngajawab sinyal éta ku nyeritakeun hal nu waktu harita mangrupa rahasia langit.

Kacaritakeun ku malaikat, dina waktu éta di tengah leuweung aya hiji makhluk aneh pisan. Awakna kawas monyét leuweung, gerakanna lincah, panonna caang dina peuting. Tapi huluna… lain sato biasa. Huluna kawas hulu manusa Toronton, hiji bangsa ti tempat anu jauh pisan, ceuk malaikat mah ti "tanah nu angger tiris".

Hiji-hijina nu bisa komunikasi jeung éta mahluk téh dukun leuweung. Anjeunna nyebut mahluk éta ku ngaran "Si Kolot Lembur Leumpang", sabab sok leumpang di antara imah jeung gunung, tanpa napak taneuh.

Người dân bản địa sợ hãi khi thấy makhluk đó, tapi aranjeunna ogé hormat, sabab mahluk éta teu sok nunjukkeun dirina ka saha wae. Mung jalma nu haténa bersih jeung teu boga kahayang jahat nu bisa ningali.

Dina waktu Walanda hayang ngajajah wilayah sabudeureun Tampomas, mahluk éta sering muncul dina wujud kabut, atawa kadang ngalengis di gigir kawah, nepikeun tanda yén alam henteu ridho.

Ceuk carita, unggal kolot nu ngadéngé sora "gongong" dina leuweung harita, sabenerna nu keur ngagogog téh lain sato, tapi Si Kolot Leumpang nu ngingetkeun urang Sunda supaya ulah leungit jatidiri.

Para tentara Walanda nu nepi ka gigir gunung sok kaget. Aya nu matana burueuk, aya nu leungit di tengah leuweung tanpa tapak. Dina buku catetan maranéhanana, ngan ditulis ringkes:

> "Ada kekuatan tak terlihat di tengah hutan – tidak dapat dijelaskan secara ilmiah."

Ti dinya, Gunung Tampomas dianggap henteu bisa dikontrol ku akal penjajah. Alamna kuat, jeung aya makhluk gaib penjaga leuweung, nu dipercaya turun ti langit, diamanatkeun ku malaikat, jeung miboga awak monyét tapi hulu toronton.

Asal Muasal Gunung Tampomas: Ti Leuweung Gongong Simagonggong dugi ka Gunung Sakral

Gunung Tampomas mangrupakeun bagian penting tina alam jeung budaya masarakat Sumedang. Gunung ieu nangtung gagah di beulah kalér kabupatén, luhurna ngahontal sakitar 1.684 méter di luhur laut.

Saméméh jadi kawas ayeuna, tempat ieu teu dipikawanoh minangka gunung. Baheulana mangrupa hiji leuweung lebat, pinuh ku kahirupan liar jeung misteri, nu disebut ku karuhun urang salaku Leuweung Gongong Simagonggong.

Ngaran éta asalna tina sora anéh nu sok kadéngé peuting-peuting. "Gongong" hartina sora kawas anjing nu ngagogog, sedengkeun "Simagonggong" dipercaya minangka mahluk halus nu ngajaga éta leuweung.

Leuweung éta kacida angkerna. Jalma-jalma baheula sok sieun leumpang ka ditu, lantaran loba nu nyaritakeun carita anéh, ti nu leungit nepi ka nu teu bisa balik deui lantaran leungit arah.

Người dân thời xưa rất e ngại khi đi qua rừng Gongong Simagonggong. Mereka percaya nơi ấy có những linh hồn cư ngụ, bảo vệ và cũng thử uji hati manusia.

Sanajan kitu, aya ogé jalma-jalma nu boga kakuatan batin atawa para pertapa nu datang ka ditu pikeun ngalakukeun tapa. Maranéhna percaya éta tempat bisa maparin kasucian jeung pencerahan.

Leuweung éta lajeng ngalaman parobahan alam. Suatu waktu, taneuh di tengah-tengah leuweung mimiti ngaluarkeun hawa panas jeung uap, kawas aya kakuatan nu ngagerak ti jero lemah.

Karuhun urang ngahartikeun éta kajadian minangka pertanda alam. Leuweung nu tadina lempeng jeung leuweut, mimiti beulah naek, kawas aya gunung nu laun-laun ngawangun.

Taneuh nu saméméhna lemes mimiti robah jadi batu-batu panas. Leuweung ogé robah watakna — sabagéan garing, sabagéan deui aya kawah leutik nu ngaluarkeun hawa panas.

Dina waktu eta, warga mimiti nyebut tempat éta “Tampomas”. Ieu kecap asalna tina basa Sunda: "tampeu" hartina muka, jeung "mas" hartina panas, jadi ngandung harti muka nu panas atawa beungeut panas.

Ti harita, Leuweung Gongong Simagonggong henteu disebut leuweung deui, tapi jadi Gunung Tampomas. Kawah di luhurna kiwari dipikawanoh minangka Kawah Ratu, tempat nu dianggap paling sakral.

Kawah Ratu dipercaya minangka puseur kakuatan alam jeung spiritual. Loba pertapa baheula nu nyepi di ditu, hayang nyuhunkeun kasucian jeung elmu batin.

Người Sunda tinimbang ngeleh, ngajaga tempat ieu kalayan hormat. Teu meunang sakabéhna leumpang ka luhur tanpa tujuan nu jelas, sabab ieu lain tempat biasa, tapi tanah karamat.

Gunung ieu ogé raket pisan patalina jeung Prabu Tadjimalela, pangadeg karajaan Sumedang Larang. Anjeunna dipercaya sok semedi di luhureun gunung pikeun ngudag pituduh jeung hikmah.

Aya sababaraha tapak tilas di sakuriling gunung nu dipercaya minangka tempat Prabu Tadjimalela nyepi. Contona batu panjang, pancuran leutik, jeung leuweung leutik nu disebut "petilasan".

Sapanjang waktu, gunung ieu henteu pernah meletus sacara gedé, tapi hawa panas jeung gerakan taneuh masih sok karasa. Jalma-jalma nyebut éta minangka "napas gunung" — tanda yén gunung masih hirup.

Flora jeung fauna gunung kacida loba jeung istiméwana. Aya tangkal puspa, rasamala, anggrek hutan, sarta sato kawas lutung, kijang, jeung manuk endemik.

Leuweung di sabudeureun gunung ngajaga kaayaan iklim di wewengkonna. Sumber cai pikeun desa-desa di handapna ogé asalna ti gunung ieu.

Masarakat lokal ngajaga gunung ieu kalayan sistem adat. Aya acara khusus nu disebut "ruwatan gunung", pikeun nyuhunkeun berkah jeung ngajaga kasaimbangan alam.

Gunung ieu ayeuna ogé jadi tempat hiking nu populér. Tapi, masyarakat tetep ngingetan para pendaki supaya ngajaga sopan santun jeung henteu nyinggung ruh nu aya di gunung.

Lamun pendakian dilakukeun ku niat hadé jeung niat ngalakukeun elmu atawa napak tilas budaya, gunung bakal maparin rasa tenang jeung kuat.

Gunung ieu ogé disebut dina sababaraha carita rakyat jeung pupuh Sunda. Sering dijieun bahan dongéng keur budak, pikeun ngajarkeun nilai kahadean jeung harmoni jeung alam.

Gunung Tampomas dianggap lambang kekuatan jeung kasabaran. Anjeunna nangtung lir jaga Sumedang, ti jaman karajaan nepi ka kiwari.

Dina falsafah Sunda, gunung téh lambang spiritualitas, ketenangan jeung kabersihan diri. Tampomas jadi simbol nu sakral jeung lebet dina ati urang Sunda.

Ti Leuweung Gongong Simagonggong nu angker, robah jadi Gunung Tampomas nu mulya. Ieu carita henteu saukur mitos, tapi bagian penting tina jati diri masarakat Sumedang.

Kamis, 24 Juli 2025

Rừng Thiêng Ngeran Phadascha: Di sản linh thiêng giữa núi đá Sumedang


Sumedang, Tây Java — Trước khi có tên gọi Cadas Pangeran, trước khi nơi đây có tượng đài, dòng chữ vàng hay xe cộ qua lại, vùng đất này vốn được gọi là Leuweung Ngeran Phadascha — khu rừng linh thiêng được tổ tiên người Sunda tôn kính từ xa xưa.

Tên gọi “Ngeran Phadascha” bắt nguồn từ ngôn ngữ cổ của người Sunda: “ngeran” có nghĩa là “tên gọi” hoặc “danh xưng”, còn “phadascha” là hình thức cổ của từ “cadas”, nghĩa là “đá vôi” hoặc “núi đá”. Vì vậy, tên gọi này có thể hiểu là “vùng đất được gọi bởi những tảng đá thiêng”.

Khu rừng này nằm giữa các dãy núi như Gunung Kunci, Gunung Kareumbi và con đường cổ nối liền Sumedang với Cimanggung. Đây là vùng đất huyền bí, được xem là nơi trú ngụ của các linh hồn tổ tiên, được bảo vệ bởi những thế lực vô hình, mà không phải ai cũng có thể nhìn thấy bằng mắt thường.

Nhân vật huyền thoại: Raden Boolseeng

Vào khoảng thế kỷ 18, người dân Sumedang biết đến một nhân vật sống trong rừng: Raden Boolseeng — không phải là quan chức, cũng không phải là quý tộc, mà là một nhà hiền triết, người gìn giữ sự hòa hợp giữa con người và thiên nhiên.

Ông không sống trong thành thị hay cung điện, mà chọn ở lại với rừng núi. Người ta kể rằng Raden Boolseeng có khả năng giao tiếp với các linh hồn trong rừng, chữa bệnh cho người có tâm trong sáng, và luôn tôn trọng các quy tắc thiêng liêng của tự nhiên.

Rừng Ngeran Phadascha dưới thời ông không phải là nơi ai cũng có thể tùy tiện vào. Có lễ nghi, có phong tục, và có luật rừng được gìn giữ nghiêm ngặt.

Biến cố từ thời thực dân Hà Lan

Năm 1808, thống đốc Hà Lan là Herman Willem Daendels ra lệnh xây dựng Đại lộ Pos Lớn (Grote Postweg) — tuyến đường quân sự nối từ Anyer đến Panarukan. Tuyến đường này đi qua Sumedang, buộc phải xuyên qua núi và đá cứng.

Khu rừng linh thiêng Ngeran Phadascha bị đe dọa. Dù biết đây là vùng đất tổ tiên linh thiêng, chính quyền thực dân vẫn cho chặt cây, phá đá để mở đường. Raden Boolseeng đã cố ngăn cản, dùng bùa chú, nói chuyện với sứ giả của Daendels, cầu mong bảo tồn vùng rừng cổ.

Nhưng quyền lực của kẻ xâm lược không màng đến tinh thần. Họ không quan tâm đến thứ không thể đo bằng tiền hay vũ lực. Núi bị đào, đá nổ tung, rừng bị tàn phá. Raden Boolseeng biến mất một cách bí ẩn. Có người nói ông đã tan biến vào rừng, hợp nhất với linh hồn thiên nhiên, trở thành một phần của Phadascha mãi mãi.

Từ Phadascha đến Cadas Pangeran

Sau biến cố đó, người ta gọi vùng đá bị phá là Cadas Pangeran, gắn với tên tuổi của Pangeran Kornel Soeria Nagara — vị bupati Sumedang đã dũng cảm phản đối lao động cưỡng bức của người dân trong dự án của Daendels.

Nhưng ít người nhớ rằng trước khi có Cadas Pangeran, nơi đây đã có tên gọi: Leuweung Ngeran Phadascha. Và trước khi Pangeran Kornel đứng lên vì nhân dân, đã từng có Raden Boolseeng đứng giữa rừng thiêng và thế giới tâm linh để bảo vệ thiên nhiên khỏi sự tàn phá.

Di sản sống mãi

Ngày nay, du khách đến Cadas Pangeran thường dừng lại để chụp ảnh, nghỉ chân hay mua quà lưu niệm. Nhưng ít ai biết nơi đây từng là vùng đất thiêng của tổ tiên, nơi mà cây cối và đá núi không chỉ là vật vô tri, mà là linh hồn của đất trời.

Câu chuyện về Raden Boolseeng có thể không có trong sách sử, nhưng vẫn sống mãi trong ký ức dân gian — trong tiếng gió thổi qua đá, trong khe núi, trong những tán rừng lặng lẽ.

Nếu một ngày bạn dừng lại ở Cadas Pangeran, đừng chỉ chụp ảnh. Hãy thử lắng nghe gió, nhìn thật sâu vào những tảng đá cổ. Biết đâu bạn sẽ nghe thấy tiếng thì thầm:
"Ta không biến mất — ta đang chứng kiến."

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar

Kampung Goyang Kalender! Warga Dusun Teuarapal Rayakan 17-an di Tanggal 32 Agustus, Tengah Malam di Pasar Teuingteunyaho, Paroho...